AKÇAT KÖYÜ

Akçat 1999 yılında belde olmuş ve aynı yıl belediye teşkilatı kurulmuştur. İlçe merkezine 19 kilometre uzaklıktadır. 16.000 dekarlık tarım arazisi olmasına rağmen bu arazinin sadece 150 dekarlık bölümünde sulu tarım yapılmaktadır. Önceleri tahıl ve orman ürünlerinden geçimini sağlayan Akçat üreticisi son yıllarda meyve üreticiliğine yönelerek tarım gelirlerini oldukça arttırmışlardır. 15.600 dekarlık geniş bir orman arazisi bulunan Akçat'ta zaman zaman odun üretimide yapılmaktadır.

Karamürsel'in en eski yerleşim yerlerinden biri olan bu belde, aynı adı alan ve Karamürsel Alp'in silah arkadaşlarından olduğu rivayet edilen Akça veya Akçat Baba tarafından kurulmuştur.

Geniş, verimli toprakları ve şifalı suların bulunması sebebiyle Bizans döneminde de kaplıca olarak kullanılmıştır. Akçat içme suyu bölgemizde bölgemizde ün kazanmıştır.

İslam ordularının İstanbul'u fethetmek üzere düzenledikleri seferler sırasında salgın hastalıklardan dolayı vefat eden bazı Müslüman askerlerin defnedildikleri rivayet edilen ve "Garipler Mezarlığı" adı verilen eski bir mezarlık bulunmaktadır

AVCI KÖYÜ

Avcı köyü, Karamürsel'in en eski yerleşim alanlarındandır. 105 haneye sahip Avcı köyüne 1965-1966 yıllarında su getirilmiş olup, 1969 yılında eski olan köy ilkokulu onarılmıştır. Aynı yıllarda etüd çalışmaları yapılan elektrik, 1973 yılında köye ulaştırılmıştır. Kanalizasyon ve su şebekesi bulunmaktadır.

Köyün 7.365 dekarlık tarım arazisinin 500 dekarı sulanabilmektedir. 8.850 dekarlık orman sahasına sahiptir. Geçmişte en başta gelen ürünü tütündü. Marmara bölgesinin en kaliteli tütünü burada yetiştirilmekteydi. Günümüzde tütün yok denecek kadar az yetiştirilmekte, bunun yanında buğday ve ayçiçeği ekimi yapılmaktadır. Meyve üretiminde ise üzüm ve şeftali bahçeleri hemen ilk sırayı alır. Merkez belde Yalakdere'nin komşusu olan Merdigöz'de hayvancılık ve arıcılık da yapılmaktadır. Köyde ilçe Tarım Müdürlüğünce hayvan ırkı ıslah çalışmaları sürdürülmektedir. Son yıllarda bal üretiminde artış sağlanmıştır.

Geleneksel hayatın öncelikle hüküm sürdüğü köyün, coğrafi konumu sebebiyle ekonomik gelişimi düşük olmakta, bu sebepten göçten en çok etkilenen köylerin başında gelmektedir

Not:köyün internet sitesi mevcuttur

BAYINDIR

İlçenin kuzeyinde, İznik’e 23km uzaklıktadır. Eski adı Mahmuriye veya Mamure’dir. Bayındır anlamına gelir. 1980 yılında adı Bayındır olarak değiştirilmiştir. Daha önceki adı Kokarca idi. 1880'li yıllarda Bulgaristan’ın Aydos’a bağlı Kedikler köyünden gelen göçmenler tarafın dan kurulmuştur. Ayrıca Eskicuma ve Abdurrezzak köylerinden gelenlerde vardır. Göçmenler önce, bir süre Çakırlı köyünde kalmış, daha sonra bugünkü köyü kurmuşlar. Kurtuluş Savaşı sırası köylüler Adapazarı’na kaçmış. Savaş sonrası köylerine gelince köyü yanık bulmuşlar. Daha sonra 1 km. yukarıdaki bir yere köyü kurmuşlar. Burada savaş sırasındaki deve, at ve eşeklerin gömülü olduğu bir yer olduğu için Kokarca olarak anılmaktaymış. Boyalıca yönünden Karamürsel’e giden yol üzerinde bulunan köyde “93 Bulgaristan Göçmenleri” ile yerliler yaşar. Bayındır adı, Oğuz Türklerinin bir boyundan geldiği sanılmaktadır.

ÇAMDİBİ KÖYÜ

İlçenin en eski yerleşim yerlerinden biri olan Çamdibi köyü ilçe merkezine 30 kilometre mesafededir ve çok geniş tarım arazisine sahiptir. 5.360 dekarlık orman arazisi ve 47.000 dekarlık tarım arazisi mevcuttur. Bu tarım arazisinin yalnızca 80 dekarlık bölümü sulanabilir olduğundan bölgede genellikle kuru tarım yapılmaktadır. Buna bağlı olarak köyde önemli ölçüde tahıl üretimi yapılmaktadır. Hayvancılıkta önemli yer tutmaktadır. Çamdibi köyü sınırları içinde gölet yapılmış olup, geniş bir alanda sulu tarıma geçilmesi için çalışmalar devam etmektedir

HAYRİYE

Karamürsel-İznik yolunun 14. Kilometresinde yer alan Hayriye köyünün 4.000 dekar tarım arazisi ve 1370 dekar orman alanı bulunmaktadır. Yetiştirilen ürünlerin başında sebze ve meyvenin yanında buğday ve ayçiçeği gelmektedir. Hayvancılıkta önemli bir yer tutmaktadır.

Bu köy, Osmanlı-Rus Savaşından ( Doksanüç Harbinden ) sonra Bosna-Hersek, Bihaç ve Mostar bölgelerinden gelen Boşnak göçmenlerce 1900'lü yıllarda kurulmuştur.

İHSANİYE

Bu köy, Osmanlı-Rus Savaşından ( Doksanüç Harbinden ) sonra Bosna-Hersek, Bihaç ve Mostar bölgelerinden gelen Boşnak göçmenlerce 1900'lü yıllarda kurulmuştur.

İNEBEYLİ KÖYÜ

İlçe merkezine 15 kilometre mesafede bulunan İnebeyli köyünün, 8.540 dekar tarım arazisi ve 1.150 dekar orman arazisi mevcuttur. Tarım arazisinin 1.500 dekarlık bölümünde sulu tarım ; bilhassa karpuz ekimi, yaş meyve ve sebzecilik yapılmaktadır. Ayrıca ayçiçeği, buğday ve mısırda yetiştirilmektedir. Hayvancılık ve arıcılıkta önemli yer tutmaktadır. İnebeyli 1968'de şose yola, 1966'da suya, 1969'da elektriğe kavuşmuştur. 1997 yılında Eyüp Tepesi mevkiinde bulunan ve köyün adını taşıyan memba suyu köy merkezine getirilmiştir. İnebeyli köyünün Taşağıl mahallesi, neredeyse bir köy görünümünü alacak bir gelişme göstermiştir.

SEMETLER KÖYÜ

Semetler'e, Yalakdere beldesinin Valideköprü mahallesinden sapılarak 3 kilometre sonra varılır. İlçe merkezine uzaklığı 25 kilometredir. 60 Hanesi mevcuttur. 8.650 dekarlık geniş bir tarım arazisi üzerinde 1.300 dekarlık bölümünde sulu tarım yapılmaktadır. Ormanlık alanı ise 770 dekardır. Hayvancılık ve tahıl üretiminin ön planda olduğu bu köyde, son yıllarda sebze ve meyveciliğe de önem verilmeye başlanmıştır. Buğday, ayçiçeği ve karpuz başlıca üretimini oluşturur.

1960 yılında şose yol yapılan Semetler, 1973 yılında elektriğe kavuşmuş, 1985'de Fevziye köyü ile birlikte içme suyu hattı oluşturarak halkın içme suyunu temin etmiştir

TAHTALI KÖYÜ

İlçenin en uzak ve küçük köylerindendir. Karamürsel'in merkezine 42 kilometre mesafededir. Halkın başlıca geçim kaynağı hayvancılıktır. Köyde 4.000 dekar pek verimli olmayan tarım arazisi ve 5.440 dekarlık geniş bir orman alanı mevcuttur. Bir orman köyü olan Tahtalı'da odunculuk yanında, kuru tarım yapılır ve buğday, yulaf ve ayçiçeği ekilir.

Köyün "Gürgenlik" denilen nefis bir mesire yeri mevcuttur. Tahtalı 1971 yılında yola 1974 yılında elektriğe sahip olmuştur.

07.06.1992 yılında Belediye teşkilatına kavuşan eski nahiye Yalakdere Beldesi, Karamürsel ilçe merkezine 17, Kocaeli il merkezine 54 kilometre uzaklıkta olup Karamürsel-İznik karayolu üzerindedir. Kavşak bir noktada ekonomik ve sosyal bir hareketliliğin yaşandığı Yalakdere'nin, işlenen 1.780 hektar tarım arazisi mevcuttur. Ormanlık alanı ise 124,2 hektardır. Nüfusu 2000 yılındaki sonuçlara göre 2007 kişi civarındadır.

1970 yılında elektriğe kavuşan Yalakdere Beldesi'nde, 1969 yılında eski okuma odası yerine yeni bir okul yapılmıştır. Bu okul daha sonra 1994 yılında yenilenerek ilköğretim okuluna dönüştürülmüştür. 1987 yılında açılan sağlık evi ise 1990 senesinde sağlık ocağına çevrilmiştir.

Merkez belde olması sebebiyle çevresindeki köylerle kara¬yolu ulaşımı ve yakın münasebetleri bulunan Yalakdere'de, genellikle tahıl ve ayçiçeği yetiştirilir. Adını aldığı dere boyunca aile sebzeciliği de yoğun olarak gerçekleştirilen beldede, besi hayvancılığı da gelişme göstermektedir. Buna rağmen nüfusuna yeterli işgücü sağlayamayan Yalakdere, göç nedeniyle nüfus kaybına uğramaktadır.

Yalakdere Beldesi, eski yapıların yoğun olduğu bir belde olarak dikkat çekmektedir. Yalakdere'nin Valideköprü Mahallesi ise, son yıllarda hızla bir tarımsal gelişme sürecine girmiştir. Tarla ziraatçılığı ve tahıl üretiminin yaygın olduğu Valideköprü, Çamdibi köyü göletinden alınması öngörülen su ile sulu tarıma hazırlanmaktadır.

KERAMET KÖYÜ

Keramet isimli bir evliyadan almaktadır. Köklü bir tarihe sahip olduğu gibi çok farklı uygarlıkların yasamış olduğu bir yerdir. Gerek tarihi, gerekse coğrafi özellikleri bakımından dünyanın en güzel yerlerinden birisidir. Aynı zamanda birçok hastalığa iyi gelen şifalı su kaplıcası(ILICA)vardır. Bu kaplıcanın suyunun kükürtlü olması nedeniyle yörenin en güzel zeytinleri burada yetişmektedir. Ayrıca kaplıcanın etkisinden dolayı da dünyanın en iyi zeytinlerinin yetiştiği söylenmektedir. Köy meydanında yaklaşık 600-700 yıllık olduğu tahmin edilen tarihi çınar ağaçları vardır. Ayrıca Keramet köyünün bir mahallesi olan Selimiye (eski ismiyle Ayvalca) yaylası mevcuttur.

Keramet Köyünün insanları Türk misavirperverliğinin en güzel örneklerini sergilemektedirler. Keramete ziyarete gelen yabancı bir insan herkes tarafından buyur edilir ve de herhangi bir ihtiyacı varsa hemen karşılanır. keramet köyunde dugunler 3 gun surmektedir.Ayrica bir gecede köyun gencleri kendi aralarinda demirli adi verilen eglence yapmaktadir.Demirli ismi o gece genclere dagitilan tatlinin adindan gelmektedir.kina gecesinde ise kinadan sonra önce kiz evi erkek evine gelir,evin önunde dabruka calarlar temsili olarak erkekler gelin kiyafeti giyer,kizlar boyanip damat olurlar ,cocuklar dedeyle nine olurlar,calip söyleyip eglenirler,daha sonra ise erkek evi kiz evinin önune gider ayni sekilde eglenirler.köyun dugunleri eskiden mahalle aralarinda yapilirdi simdi ise köyun salonunda veya orhangazide yapilmaktadir.köyde yapiyan dugunlere mutlaka jandarma davet edilir.Bursa iline 65 km, Orhangazi ilçesine 16 km ve İznik gölüne 1 km uzaklıktadır. Sırtını samanlı dağlarının eşsiz güzelliğine dayamıştır. Keramet, yüzölçümü olarak Orhangazi'nin en büyük köyüdür.Köyün iklimi, Marmara iklimi etki alanı içerisindedir.özellikle kerametin yaylasi olan ayvalicada(araba ile 30dk)yazlari oldukca serin ,kislari ise oldukca cetin gecmektedir.keramet köyu etrafi yuksek daglar ile cevrili oldugu icin fazla yagis almamaktadir.

keramet köyu yöruk,bosnak,muhacirin,melez olmak uzere bircok milletten olusmaktadir.nufusun buyuk cogunlugunu ayvalica yaylasindan gelmis olan olan yörukler olusturmaktadir.Köyün ekonomisi tarım ve hayvancılığa dayalıdır.özellikle en buyuk gecim kaynagi zeytindir.yazlari ise sebze ekimi yapilmaktadir.ayrica ilica basta olmak uzere köyun bircok gecim kaynagi bulunmaktadir.

SERMAYECİK

960 - 961 yıllarında Doğu Türkistan ın CENT şehrinde Selçuk bey zamanında Müslümalığı seçen atalarımız 1009 yılında Selçuk beyin, ölümünden sonra torunları Çağrı ve Tuğrul beyler komutasında 1020 yılında Anadoluya doğru göçerek 1021 yılında van dolaylarında kurulu bulunan Vaspuruğu Ermeni krallığının varlığına son vererek burayı yurt edinirler.

1040 Dandanakan savaşıyla Horasan ın 1071 de Alparslan komutasında Malazgirt zaferi ile Konya yı aldıktan sonra Karaman dolaylarına yerleşirler.Anadolu Selçuklu Devleti ile Karamanoğulları beyliklerinde önemli görevlerde bulunurlar.

Osmanlı Devletinin kuruluşundan sonra balkanlardaki kalıcılığı sağlamak amacıyla 1355-1358 yıllarında Suleyman Paşa yönetiminde aileleri ile birlikte Bulgaristana götürülerek Burgaz sancağı topraklarına yerleşirler.

Bu topraklarda Bulgarlarla birlikte 530 sene yaşarlar.1877-1878 Osmanlı Rus savaşlarından sonra balkanlardaki Osmanlı egemenliğinin azalmasından dolayı Bulgarların bağımsızlıklarını kazanmalarından sonra uyguladıkları ekonomik ve siyasi baskıdan rahatsız olan atalarımız 1893 yılından itibaren tekrar Anadoluya göç ederek 1898-1899 yılında Sermayecik Köyünü kurarlar.

Resmi kayıtlara 1904 yılında yapılan nufus tespiti sırasında geçmiş olup o tarihten önce herhangi bir kayda rastlanmamıştır.Aslımız 24 Oğuz boyundan olan Bozoklar kolunun GUNHAN oğulları Kayı boyundan olduğumuz 530 sene Bulgarlar ile yaşamalarından dolayı kültürel ve folklörük yönde etkilenmiş aslen Orta Anadolu da yaşayan halkımızla benzer değerlerimiz çoğunluktadır..

Yapılan bu araştırmalar esnasında kaynak olarak başta yaşlılarımız ın duyum ve bilgileri olmak üzere Nufus Müdürlüğü Arşivleri Türklerin Göç Yolları Kitabı , Türklerin Altın Terih Kitabı kitaplarından yararlanılmıştır.

Not: köyün internet adresi http://www.sermayecik.com/

YALAKDERE

07.06.1992 yılında Belediye teşkilatına kavuşan eski nahiye Yalakdere Beldesi, Karamürsel ilçe merkezine 17, Kocali il merkezine 54 kilometre uzaklıkta olup Karamürsel-İznik karayolu üzerindedir. Kavşak bir noktada ekonomik ve sosyal bir hareketliliğin yaşandığı Yalakdere'nin, işlenen 1.780 hektar tarım arazisi mevcuttur. Ormanlık alanı ise 124,2 hektardır. Nüfusu 2000 yılındaki sonuçlara göre 2007 kişi civarındadır.

Not:köyün internet sitesi mevcuttur http://www.yalakdere.net/